افزوده شدن استارشیپ اسپیس‌ایکس به قرارداد پرتاب‌های ناسا

ناسا فضاپیمای استارشیپ اسپیس‌ایکس را به قرارداد خدمات پرتاب خود اضافه کرده است، اما این وسیله نقلیه هنوز نیاز به پیشرفت‌های قابل توجهی دارد تا بتواند مأموریت‌های اصلی را انجام دهد.

ناسا در ۲۸ مارس اعلام کرد که استارشیپ را به قرارداد خدمات پرتاب ناسا (NLS II) اضافه کرده است. این قرارداد برای تأمین خدمات پرتاب بسیاری از مأموریت‌های علمی و اکتشافی ناسا استفاده می‌شود.

موشک‌های فالکون ۹ و فالکون هوی اسپیس‌ایکس قبلاً در NLS II حضور داشتند و به‌طور مکرر در سال‌های اخیر استفاده شده‌اند، مانند پرتاب ۱۱ مارس فضاپیمای SPHEREx و مأموریت علمی PUNCH که هر دو با یک فالکون ۹ پرتاب شدند. سایر وسایل نقلیه در NLS II شامل نیو گلن بلو اوریجین، پگاسوس XL نورثروپ گرومن و اطلس ۵ و ولکان سنتور یونایتد لانچ الاینس هستند.

افزودن وسیله‌ای مانند استارشیپ، که هنوز تلاشی برای قرار دادن محموله در مدار نداشته است، به معنای آن نیست که بلافاصله برای رقابت در تمامی مأموریت‌های ناسا واجد شرایط باشد. ناسا وسایل نقلیه تحت NLS II را بر اساس سطح ریسک به سه دسته تقسیم می‌کند که این تقسیم‌بندی بر اساس سابقه پروازی وسیله و میزان تحلیل و نظارت انجام‌شده است.

دسته ۱: برای وسایل نقلیه با “ریسک بالا” که می‌تواند شامل وسایلی باشد که هنوز اولین پرواز خود را انجام نداده‌اند. استفاده از آن محدود به مأموریت‌های کلاس D ناسا است که معمولاً مأموریت‌های کم‌هزینه با تحمل ریسک بالاتر هستند.

دسته ۲: برای وسایل نقلیه با “ریسک متوسط” با بین یک تا شش پرواز موفق متوالی، بسته به سطح تحلیل ناسا. این دسته عمدتاً برای مأموریت‌های کلاس C با تحمل ریسک متوسط و مأموریت‌های کلاس D استفاده می‌شود.

دسته ۳: برای وسایل نقلیه با “ریسک پایین” که بین ۳ تا ۱۴ پرواز موفق را نشان داده‌اند. این دسته می‌تواند برای تمامی کلاس‌های مأموریت‌ها، از جمله مأموریت‌های کلاس A مانند اروپا کلیپر و تلسکوپ فضایی رومن که کمترین تحمل ریسک را دارند، استفاده شود.

بلو اوریجین در ۱۷ فوریه، یک ماه پس از اولین پرتاب موشک نیو گلن خود، اعلام کرد که تحت این قرارداد برای آن وسیله به تأییدیه دسته ۱ دست یافته است.

با وجود اضافه شدن به قرارداد NLS II، استفاده اصلی استارشیپ برای ناسا در آینده نزدیک برای برنامه سیستم فرود انسانی (HLS) خواهد بود، زیرا اسپیس‌ایکس نسخه‌ای از این وسیله را به‌عنوان یک فرودگر قمری برای مأموریت‌های سرنشین‌دار آرتمیس ۳ و ۴ در اواخر این دهه توسعه می‌دهد.

به‌عنوان بخشی از این تلاش، ناسا در ۲۸ مارس اعلام کرد که قراردادی به ارزش ۱.۱۵ میلیارد دلار به اسپیس‌ایکس اعطا کرده است تا تغییرات مورد نیاز در طراحی استارشیپ را برای مأموریت آرتمیس ۴ انجام دهد.